با گناه کار دیدن سایرین در حقیقت

احساس گناه و بی ارزش بودن را در خودم تقویت می کنم.

نمی توانم خودم را ببخشم مگر اینکه

خواستار بخشیدن دیگران باشم.

قانون عشق می گوید:دادن=گرفتن

تحت این قانون وقتی عشقی را به سایرین عرضه می کنیم همان عشق بی درنگ به خودمان بازمی گردد.

این قانون بر مبنای وفور همیشگی عشق استوار است.

وجود ما همواره سرشار از عشق است و منبع عشق هرگز تمام شدنی نیست.

وقتی عشق خود را بی هیچ قید و شرط و توقعی عرضه میکنیم...

چشمه عشق در وجود ما جوشان تر و پر آب تر از قبل می شود.

قانون دنیای مادی:دادن هر چیز به دیگران=از دست دادن آن چیز

این قانون بر مبنای نقصان و کاستی استوار است.

این قانون باعث می شود تا هرگز ما واقعا احساس رضایت نکنیم.

مسئله اینجاست که در این جهان مادی چیزی وجود ندارد که...

بتواند رضایتی کامل و همیشگی در اختیار آدمی قرار دهد.

در طول بخش اعظمی از زندگی...

رفتاری چون یک روبات داشته ایم و

عکس العمل هایمان مطابق گفته ها و اعمال سایرین بوده.

اکنون تصمیم بگیریم..

نگاهمان به مردم و رخدادها به جای ترس

آکنده از عشق باشد و

بدین طریق ادعای آزاد بودنمان را تحقق ببخشیم.

رنگ آمیزی خداراست که به ما رنگ فطرت ایمان و سیرت توحید بخشیده

هیچ رنگی خوشتر از ایمان به خدای یکتا نیست

اگر دیگران مطابق انتظارات ما خود را تغییر ندهند؟!

احتمالا آنها را گناه کار قلمداد میکنیم و در نتیجه-

-اعتقادمان به گناه و خطا تقویت می شود .

زمانی میتوانیم به آرامش درونی دست پیدا کنیم که-

-نخواهیم دیگران را تغییر دهیم بلکه آنها را همان گونه که هستندبپذیریم.

این پذیرش زمانی واقعی خواهد بود که فارغ از توقع و انتظار باشد.

برای اینکه خدا لطفش و رحمتش و آمرزشش شامل حال ما بشه:

- باید اخلاص داشته باشیم - سرمایه ای میخواهیم که از همه چیزمون بگذریم و برای اینکه از همه چیزمون بگذریم باید شبانه روز دلمون و وجودمون و همه چیزمون برای خدا باشه

 - اون قدر پاک باشیم که خدا کاملا ازمون راضی باشه

 - قدم برمیداریم  برای خدا باشه قلم برمیداریم برای خدا باشه برای رضای خدا باشه حرف میزنیم برای رضای خدا باشه شعار میدیم برای رضای خدا باشه همه چیز همه چیزمون برای رضای خدا باشه.

 اگر اینچنین باشیم پیروزیم و شکست معنا نداره برای ما...

                                                                                                                         (شهید حاج ابراهیم همت)

برای اینکه به آرامش ذهنی برسیم...دیگران نیستند که باید تغییر کنند

فرقی نمیکنه گودال آبی باشی یا دریایی بی کران زلال که باشی آسمون همواره در تو جاریست

در شگفتم از کسی که گمشده اش را میجوید در حالی که خود را گم کرده...

هرگز عاشق مشو مگر انکه بتوانی همه ی خطاهای انسان را بر خود هموار کنی